چون سایه ی رب بر سر ما سایه پدر بود

برسایه ی رب در صحف همسایه پدر بود

ایزد چو بفرمود که او رب صغیر است

در دفتر عشق آیه و سرمایه پدر بود

.

.

.

.

دست های پر توانت ، همیشه بزرگ ترین حامی زندگی ام بوده .

آغوش امن تو بهترین جا برای فراموشی غم های زندگیم

روزت مبارک بابای گلم ، دوستت دارم

خدایا، من دلم قرصه!.......... کسی غیر از تو با من نیست

ببخش مادر

 جوانی‌هایت را

 با بچگی‌هایم پیر کردم ..........

مرا به موی سپیدت ببخش مادر!!!

از ازل تاج شرافت را به زهرا داده اند

مهر تایید شفاعت را به زهرا داده اند

آل حیدر یک طرف زهرای اطهر یک طرف

پاسداری از ولایت را به زهرا داده اند

شهادت حضرت فاطمه زهرا (س) تسلیت باد

چقدر خنده داره ......؟؟

چقدر خنده داره که صد هزار  تومان کمک در راه خدامبلغ خیلی زیادیه،اما وقتی که با همان مقدار پول به خرید می ریم ،خیلی کم به چشم میاد !!

چقدر خنده داره که یه ساعت عبادت تو مسجد ،طولانی به نظر میاد، اما یه ساعت فیلم دیدن ،به سر عت می گذره!!

چقدر خنده داره که وقتی مسابقه ی ورزشی تیم محبوبمون به وقت اضافی می کشه ،لذت می بریم و از هیجان تو پوست خودمون نمی گنجیم ،اما وقتی مراسم دعا و نیایش طولانی از حدش می شه، زود شکایت می کنیم و آزرده خاطر می شیم!!

چقدر خنده داره که خوندن یه  صفحه یا بخشی از قر آن سخته،اما خوندن صد سطر کتاب رمان خیلی آسونه!!

چقدر خنده داره که یه ساعت خلوت با خدادیر و طاقت فرساست،ولی ۹۰دقیقه بازی یه فوتبال مثل باد می گذره!! 

چقدر خنده داره که همیشه سعی می کنیم ردیف جلوی صندلی های یه کنسرت یا مسابقه رو رزرو کنیم،اما به آخرین صف نماز جماعت یه مسجد تمایل نداریم !!

چقدر خنده داره که شایعات روز نامه هارو به راحتی باور می کنیم،اما سخنان قرآن به سختی باورمون میشه!!

چقدر خنده داره که همه ی مردم می خوان بدونه این که به چیزی اعتقاد پیدا کنن یا کاری در راه خدا انجام بدن،به بهشت برن!! در حالی که اینگونه است "بهشت را به بها می دهند نه به بهانه........

چقدر خنده داره که وقتی جوکی رو از طریق پیام کوتاه یا ایمیل به دیگران ارسال می کنیم،به سر عت آتشی که تو جنگلی انداخته بشه،همه جارو فرا می گیره، اما وقتی سخن حق الهی رو می شنویم،دو برابر در مورد گفتن یا نگفتن اون فکر می کنیم!!

چقدر خنده داره! این طور نیست؟

دارین می خندین؟

دارین فکر می کنین؟

این حرف هارو به گوش بقیه هم برسونین و از خداوند سپاس گذار باشین که او خدای دوست داشتنی ماست.

آیا این خنده دار نیست که وقتی می خواین این حرف هارو به بقیه بزنین، خیلی هارو از لیست خود پاک می کنین به خاطر این که مطمعنین اونا به هیچ چیز اعتقاد ندارن.

این اشتباه بزرگیه اگه فکر کنین دیگران اعتقادشون از ما ضعیف تره یا اگه بهشون این حرف هارو بگیم ممکنه فکر کنن که ما کوتاه فکریم

دوستای خوب بیاین از همین حالا به بعد به خاطر خدا و وجود نازنین آقا امام زمان (عج) گناه رو ترک کنیم

تا هم خدا و هم چهار ده معصوم ازمون راضی باشن انشاا..........فقط مواظب باش یه وقت شیطان قولت نزنه باشه....!!؟

منبع :ماهنامه شهریور 

عزت نفس حالتی است در انسان که که نمی گذارد انسان مغلوب شودو شکست بخورد، که اصل آن از «ارض عزاز» به معنی زمین سفت گر فته شده است.خداوند  برای انسان در اساس انسان بودنش بهره وری هایی را فراهم آورده که مایه امتیاز او از عیر انسان هاست و به سبب آن وی را بزرگوار و مکرّ م داشته است.

 آیه «وَ لَقَدْ کَرَّمْنا بَنِی آدَمَ»اصل عزت ناظر به این معناست که باید انسان مکرّم را عزیز داشت و مایه های عزت نفس او را هم فراهم آورد.به عبارت دیگر: می توان گفت عزت حاصل کرامت است یاعزت،کرامت مضاعف است. سر چشمه ی این عزت ازذات  باری تعالی نشات می گیرد.تنها ذات پاک خداوند،شکست ناپذیر است و هیچ چیز از هیچ جهت بر او قهر و غلبه ندارد و او بر همه چیز از هر جهت غلبه دارد. کلام نور (قران عظیم) سوره ی نسا ء                                

« الَّذِينَ يَتَّخِذُونَ الْكافِرِينَ أَوْلِياءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ أَ يَبْتَغُونَ عِنْدَهُمُ الْعِزَّةَ فَإِنَّ الْعِزَّةَ لِلَّهِ جَمِيعاً » نساء آیه ی " ۱۳۹" 

«آشنایی با قوانین و سنن ثابت الهی از طریق قر آن»

بر جهان تکوین یک سلسله قوانین و نوامیسقطعی وغیر قابل تخلف حکمفر ماستکه قر آن از آن به سنت های الهی تعبیر کرده است. این قوانین هم بر  گذشته و هم امروز و فردا حاکم است.موجودات طبیعت در تعغیر و تبدیلند، اما نظامات طبیعتثابت و لا یتغیرند. موجودات طبیعت متغیر و متکاملند ودر مسیر های مختلف قرار می گیرند،گاه تند می روند وگاه کند. عوامل مختلف سر نوشت انها را تغیر می دهد،اما نظامات طبیعت نه متغیرند و نه متکامل،بلکه ثابت و یکنواختند.

قران کریم از این نظامات نا متغیر به «سنت الهی» چنین تعبیر می کند.

62. سُنَّةَ اللَّهِ فِي الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ وَ لَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلاً *

                          قر آندی بیزه مکتب دین پیر سعادت 

                        قر آندی بیزی ایلین ا  ســلامی هدایت

                           مدعی گوید که با یک گل نمی آید بهار

                          من گلی دارم که دنیا را گلستان می کند

          چشم به راه مهدی

بسم الله الر حمن الرحیم

یکی از قوانین مهم جهان که قران کریم آن را بیان کرده ،قانون پژواک عمل انسان هاست. اکثر مردم چنین می پندارند که وقتی کاری انجام می دهند،دیگر هیچ رابطه ای با کرده ی خود ندارند و همه چیز تمام می شودو حداکثر در قیامت به پاداش یا کیفر کرده ی خویش می رسند.حال آنکه اینگونه نیست، باز تاب عمل به ما بر می گردد وبر اساس قوانینی که خداوند متعال بر جهان هستی حکمفرما کرده، کار بد و نیک ما در همین جهان بر ما تا ثیر می گذارد.در آیه ۹۶ سوره ی اعراف چنین آمده است:

96. وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرى آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ بَرَكاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الأَْرْضِ وَ لكِنْ كَذَّبُوا فَأَخَذْناهُمْ بِما كانُوا يَكْسِبُونَ 

. و چنانچه مردم شهر و دیار همه ایمان آورده و پرهیز گار می شدند همانا ما در های برکات زمین و آسمان را به روی انها می گشودیم،ولی چون {پیامبران خدا و آیات} را تکذیب کردند ما هم آنها را به کیفر کردار زشتشان رساندیم" در این آیه ایمان و تقوارا باعث خیر برکت در دنیا ، و بی ایمانی و تکذیب آیات الهی را باعث بد بختی و شقاوت انسان بر شمرده است. چمچنین در آیه ۳۰سوره ی  شوری می خوانیم:

30. وَ ما أَصابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِما كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ وَ يَعْفُوا عَنْ كَثِيرٍ "

 مصیبت هایی که به شما می رسد همه به دست خود شما پدید آمده البته خدا از بسیاری از گناهان شما نیز در می گذرد". در این آیه، خداوند رنج ومصیبت های انسان هارا به  کارهاو افتار های خود آنان  نسبت می دهد.روایات فراوانی هم از اهل بیت رسیده که این حقیقت قرانی را مورد تاکید قرار می دهد.شاعران و ادیبان ایرانی و مردم خوش فارسی زبان نیز این قانون را مورد توجه قرار داده وبازیباترین عباراتو دقیق ترین تشبی هاتو شیرین ترین تمثیلات به بیان ان پرداخته اند. که از نمو نه ی انها عبارتند:

۱. آنچه بر ما می رسد آن هم زماست(مولوی)

۲.آنچه دی کاشته ای می کنی امروز درو،طمع خوشه ی گندم مکن از دانه ی جو.

 ۳. از هر دست بدهی از همان دست می گیری .

۴.نیکی کردی امید وار باش، بدی کردی خبردار باش!!

۵.با این که خداوند رحیم است و کریم، گندم ندهد بار چو جو می کاری.(مولوی)

برشمامبارک.

سر راهت در انتظارم … برده هجرت صبر و قرارم …

جز ظهورت ای گل زهرا … به خدا حاجتی ندارم…

کجایى اى همیشه پیدا از پس ابرهاى غیبت؟

شب های دراز بی عبادت چه کنم
طبعم به گناه کرده عادت چه کنم
گویند کریم است و گنه می بخشد
گیرم که ببخشد ز خجالت چه کنم

داستان خدا شناسی

مردی می خواست کاملا خدا را بشناسد .ابتدا به سراغ افراد و کتاب های مذهبی رفت .اما هرچه جلوتر رفت گیج تر شد افراد و کتاب های نوع دیگر را هم امتحان کرد اما به جایی نر سید . خسته و ناامید راه دریا را در پیش گرفت و کنار ساحل کودکی را دید که مشغول پر کردن سطل کوچکی از اب دریا بود . سطل پر و سر ریز می شد اما کودک همچنان آب می ریخت .

مرد پرسید: چه می کنی ؟ کودک جواب داد :به دوستم قول دادم تمام آب دریا را در این سطل بریزم و برایش ببرم !! تصمیم گرفت پسر را نصیحت کند و اشتبا هش را به او بگوید ، اما ناگهان به اشتباه خودش هم پی برد که می خواست با ذهن کوچکش خدارا بشناسد و کل هستی را در ان جادهد ! فهمید که با دلش باید به سراغ خدا برود .

به کودک گفت من و تو یک اشتباه را مر تکب شده ایم ))!!   مولوی می گوید :

هر چه اندیشی پذیرای فناست     ***          آنچه در اندیشه ناید ان خداست

ضرب المثلی از قرآن در مورد ربا خواران

!!بسان دیوانگان فاقد تعادل!!

275. الَّذِينَ يَأْكُلُونَ الرِّبا لا يَقُومُونَ إِلاَّ كَما يَقُومُ الَّذِي يَتَخَبَّطُهُ الشَّيْطانُ مِنَ الْمَسِّ ذلِكَ بِأَنَّهُمْ قالُوا إِنَّمَا الْبَيْعُ

 مِثْلُ الرِّبا وَ أَحَلَّ اللَّهُ الْبَيْعَ وَ حَرَّمَ الرِّبا فَمَنْ جاءَهُ مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّهِ فَانْتَهى فَلَهُ ما سَلَفَ وَ أَمْرُهُ إِلَى اللَّهِ وَ مَنْ

 عادَ فَأُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ

خداوند در سوره ی  بقره آیه ی ۲۷۸به مسلمانان که حتی پس از تحریم ربااز آن دست بر نداشته بودندچنین هشدار میدهد و می فر ماید:

. يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ ذَرُوا ما بَقِيَ مِنَ الرِّبا إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ

 (( ای کسانی که ایمان آور ده اید از خدا بترسید و آنچه از مطالبات ربا باقی مانده رها کنید اگر ایمان دارید.))

چه بایدکـــــــــــــــرد؟

۱-محاسبه ی نفس

قبل از انکه به حسابتان برسند،به حساب خودتان برسیدو خود را وزن کنید،قبل از این که وزن شویدو خود را به نمایشگاه بزرگ اللهی اماده کنید!!!!

۲-چرا غفلت؟!!

شخصی که اهل معرفت و با تقوا بودیکروز به حساب خود رسیدگی کردو با با خود گفت :اگر من هرروز یک گناه انجام داده باشم در این شصت سال عمرم بیست و یک هزاروپانصد بار گناه کرده ام! این را گفت و بیهوش افتاد

۲۱۵۰۰=۳۶۵×۶۰

منبع:قصارالجمل ج۱ص۱۴۵ ــــ منارلآخره ص

ملاک های ارزش انسان از دید گاه قرآن نزد خداوند

در آیه ی ۲۲سوره ی انفال آمده است بدترین موجودات در نزد خداوند کر و لال هایی هستند که عقل خود را به کار نمی بندند" از این ایه ی کوتاه چند نکته ی بلند فهمیده می شود که در ذیل به پاره ای از آنها اشاره می کنیم:

22. إِنَّ شَرَّ الدَّوَابِّ عِنْدَ اللَّهِ الصُّمُّ الْبُكْمُ الَّذِينَ لا يَعْقِلُونَ

۱. میان شنیدن حق وگفتن حق و تعقل کردن، رابطه ی متقابلی وجود دارد

۲. ناشنوای واقعی کسی است که نخواهد حق را بشنود.

۳.گنگ واقعی کسی هست که نخواهد حق را بیان کند.

۴.نابخرد واقعی کسی هست که در رابطه با حق،ناشنوا وگنگ باشد.

۵. آنکه تعقل نکند ،نمی تواند حق را بگوید و بشنود.

اشاره هر کدام از ایات  قرآن در مورد  انسان ها*

۱.آزمایش همه ی انسان ها سنّت الهی :

آل عمران آیه ی :  179. ما كانَ اللَّهُ لِيَذَرَ الْمُؤْمِنِينَ عَلى ما أَنْتُمْ عَلَيْهِ حَتَّى يَمِيزَ الْخَبِيثَ مِنَ الطَّيِّبِ وَ ما

كانَ اللَّهُ لِيُطْلِعَكُمْ عَلَى الْغَيْبِ وَ لكِنَّ اللَّهَ يَجْتَبِي مِنْ رُسُلِهِ مَنْ يَشاءُ فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ وَ إِنْ تُؤْمِنُوا

 وَ تَتَّقُوا فَلَكُمْ أَجْرٌ عَظِيمٌ

۲.جداسازی صفوف مجاهدان و صابران از عیر انها:

31. وَ لَنَبْلُوَنَّكُمْ حَتَّى نَعْلَمَ الْمُجاهِدِينَ مِنْكُمْ وَ الصَّابِرِينَ وَ نَبْلُوَا أَخْبارَكُمْ

 ۳.برای کار بهتر

 إِنَّا جَعَلْنا ما عَلَى الأَْرْضِ زِينَةً لَها لِنَبْلُوَهُمْ أَيُّهُمْ أَحْسَنُ عَمَلاً

 سوره ی کهف آیه ی ۷

 الَّذِي خَلَقَ الْمَوْتَ وَ الْحَياةَ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلاً وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْغَفُورُ

سوره ی ملک آیه ی ۲

السلام علیک  یا ساقی کربلا *

ماجرای عصر تاسوعا و شب عاشورا

در شب عاشورا از ناحیه امام حسین در خواستی برای انجام چهار امر مهم از سپاه کفر شد . بعد از این که حضرت عباس در عصر تاسوعا خبر آمدن سپاه ابن زیاد را داد امام حسین به حضرت عباس فرمود : ارجع الیهم فان استطعت أن تأخرهم الی غدوة وتدفعهم عن العشیة لعلنا نصلی لربنا اللیله و ندعوه و نستغفره فهو یعلم أنی أحب الصلوة له و تلاوت کتابه و کثرة الدعا و الاستغفار .
امام حسین در شب عاشورا فرمود: ای عباسم برگرد به سوی آنها تا اگر در توان تو بود آنها را تا صبح به تأخیر بیاندازی و آنها را امشب دفع کنی تا شاید ما امشب را برای پروردگارمان نماز بگذاریم و او را بخوانیم و دعا کنیم و استغفار کنیم که او میداند که همانا من نماز برای او را و تلاوت کتابش قرآن را و زیاد دعا و استغفار کردن را دوست دارم . بعد از این که حضرت عباس در شب عاشورا خبر را آورد یکی از آن نانجیب ها به عمر سعد گفت که ما اگر طایفه ترک و دیلم هم از ما درخواست می کردند به آنها امشب مهلت می دادیم  و حال آن که اینها آل محمد هستند و لذا عمر سعد قبول کرد .

استغفار

نماز

دعا

انی احب تلاوت کتابه

            ********        
اصلا تمام ، زیر سر چشمهای توست
دلهای سنگ را به نگاهی طلا کنی
این کیمیا گری هنر چشمهای توست.
.
.
چشمی که در بهشت تو گریان نمی شود
باید حواله داد به دست جهنمش …
.
.
.
تا که ما همسفر عشق به افلاک شویم
بار الها مددی کن که همه پاک شویم
دست تقدیر چنان کن که پس از دادن جان
در جوار حرم عشق همه خاک شویم

                                       بو حسین کیمدی کی عالم هامی دیوانه سیدیر  

                                            بو نجه شمعدی جانلار هامی پروانه سیدیر

باز این چه شورش است مگر محشر آمده
خورشید سر برهنه به صحرا در آمده

آتش به کام و زلف پریشان و سرخ روی
این آفتاب از افقی دیگر آمده

چون روز روشن است که قصدش مصاف نیست
این شاه کم سپاه که بی لشکر آمده

یاران نظر کنید به پهلو گرفتنش
این کشتی نجات که بی لنگر آمده

“شاعر شکست خورده ی توفان واژه هاست”

یا این غزل بهانه ی چشم تر آمده ؟

بانگ فیاسیوف خذینی است بر لبش
خنجر فروگذاشته با حنجر آمده…

آورده با خودش همه از کوچک و بزرگ
اصغر بغل گرفته و با اکبر آمده

ای تشنگان سوخته لب تشنگی بس است
سر برکنید ساقی آب آور آمده

این ساقی علم به کف بی بدیل کیست ؟
عطشان در آب رفته و عطشان تر آمده

این ساقی رشید که در بزم می کشان
بی دست و بی پیاله و بی ساغر آمده

آتش به خیمه های دل عاشقان زده
این آتشی که رفته و خاکستر آمده

آبی نمانده روزه بگیرید نخل ها
نخل امید رفته ولی بی سر آمده

جای شریف بوسه ی پیغمبر خداست
این نیزه ای که از همه بالاتر آمده

آن سر که تا همیشه سر از آفتاب بود
امشب به خون نشسته به تشت زر آمده

ای دست پر سخاوت روشن گشوده شو
در یوزه ای به نیت انگشتر آمده

بوی بهشت دارد و همواره زنده است
این باغ گل به چشمت اگر پرپر آمده

بگذار تا دمی به جمالت نظر کنم
هفتاد و دومین گل از خون بر آمده

باز از سینه دلم – با دل خون-پای برهنه زده بیرون-به گمانم شده مجنون
به کجا میبردم این که چنین بال کشیده است و پریده است و رهیده است
چه جانکاه – کشید از دل خون آه –
دلم سوخت برای دلم و تا که نشستم به بر حرف دل خویش
شنیدم که به لب ندبه کنان – مویه کنان – موی کنان
آه کشان – از دل و جان – گفت :سوال از چه ؟
ببین حال شب و روزم و این غصه جانسوز

ای کوفیان چه شد سخن بیعت حسین
و آن نامه‌ها و آرزوی خدمت حسین
ای قوم بی‌حیا چه شد آن شوق و اشتیاق
آن جد و هد درطلب حضرت حسین
از نامه‌های شوم شما مسلم عقیل
با خویش کرد خوش الم فرقت حسین
با خود هزار گونه مشقت قرار داد
اول یکی جدا شدن از صحبت حسین
او را به دست اهل مشقت گذاشتید
کو حرمت پیمبر و کو حرمت حسین
ای وای بر شما و به محرومی شما
افتد چو کار با نظر رحمت حسین

دیوان حشر چون شود و آورد بتول
پر خون به پای عرش خدا کسوت حسین
حالی شود که پرده ز قهر خدا فتد
و ز بیم لرزه بر بدن انبیا فتد
یا حضرت رسول حسین تو مضطر است
بنگر که چون حسین تو بی‌یار و یاور است
هیهات تو کجایی و کو ذوالفقار تو
امروز دست و ضربت تو سخت درخور است
یا حضرت حسن ز جفای ستمگران
جان بر لب برادر با جان برابر است
ای فاطمه یتیم تو خفته‌ست و بر سرش
نی مادر است و نی پدر و نی برادر است
زین العباد ماند و کسش همنفس نماند
در خیمه غیر پردگیان هیچ کس نماند
یاری نماند و کار ازین و از آن گذشت

آه مخدرات حرم ز آسمان  گذشت
واحسرتای تعزیه داران اهل بیت

نی از مکان گذشت که از لامکان گذشت
دست ستم قوی شد و بازوی کین گشاد
تیغ آنچنان براند که از استخوان گذشت
یا شاه انس و جان تویی آن کز برای تو
از صد هزار جان و جهان می‌توان گذشت
ای من شهید رشک کسی کز وفای تو
بنهاد پای بر سر جان وز جهان گذشت
جانها فدای حر شهید و عقیده‌اش
که آزاده وار از سر جان در جهان گذشت
آنرا که رفت و سر به ره به ذوالجناح باخت
این پای مزد بس که به سوی جنان گذشت
وحشی کسی چه دغدغه دارد ز حشر و نشر
کش روز نشر با شهدا می‌کنند حشر

عظمت های عاشورا
ی احیای دین جدّش حضرت محمد (ص) قیام کرد تا گوهر دین مجدداً درجامعه برپا شود. عاشورا سبب شد تجملگرایی و ظاهرپرستی کمرنگ شود و پیام قدسی پیامبر زنده گردد.
عاشورا برای اصلاح دین و احیای معروفها بود. امام حسین (ع( در ابتدا به عنوان یک مصلح اجتماعی و بعد به عنوان یک مصلح دینی توانست رسالت خودرا به خوبی به انجام برساند.
قیام امام حسین(ع) خون را در رگ انسانهای مردهبیدار کرد و باعث حرکت و تکاپو در جامعه گردید. اگر پاس داشت عاشورا صرفاً باروضه خوانی و گریه سپری گردد، بر این قیام عظیم جفا شده است. باید از این الگو که میتواند ذائقه ها را دگرگون سازد، به درستی بهرهبرداری نماییم.اگر برداشتهای عمیق از عاشورا شود، درسهای بزرگی در بردارد که می تواند بستری برای تحول در جامعه باشد.اشکها باید صرف عشق و ارادت به امام حسین (ع) گردد. این عشق سبب پیروی ازامام می گردد که خودباوری را به همراه خواهد داشت.
بخشهای زیادی از عاشورامغفول مانده است. به غیر از رسالت و وظیفهای که بر عهده ی امام حسین (ع) بود شخصیت فردی ایشان نیز بسیار والا و قابل بررسی است.
اصلاح جامعه، به پا داشتن معروف هادر جامعه و رساندن انسانها به عزت، سربلندی و آزادی از جمله رسالتهای امام حسین(ع) بود. آن حضرت اگر حکومت و قواعد تلخ را به رسمیت می شناخت، هم بزرگی خود را ازبین می برد و هم با این بیعت زمینه ی گسترش ظلم و ستم در جامعه را فراهم می آورد.
نگاه حق طلبانه، عزت طلبانه و آزادی خواهان از جمله دیدگاههای عاشورااست. امام حسین(ع) پیروان خویش را نیز به سوی این مسیرها دعوت کرد که ما نیز بایدبه این نگاه ها توجه ویژه داشته باشیم.
شب عاشورا تراژدی عمیق برای تمام بشریت است. علی ر غم آزادی عمل که شب عاشورا امام حسین(ع) به یاران خویش دادند، انسان هایی   ماندند که می دانستند مرگ در انتظار آنهاست اما دست از خود کشیدند و جاودانه گشتند.

                                                  واقعه ی عاشورا

موضوع امام حسین(ع)، زندگی و حرکت آن حضرت ، یک برنامه مکتب و نظام فکری است. سنگری است دفاعی برای برافراشته نگه داشتنه پرچم عزت و شرف جامعه بشری. حضرت اباعبدالله الحسین(ع) سمبل استقلال، اخلاص، توحید، اخلاق، شجاعت و در یک کلام همه خوبی هاست. و در این مجموعه ، واقعه عاشورا یک انقلاب، تحول و نهضت است. قیامی است که هم خود فی نفسه موضوعیت دارد، و هم گذشته و آینده بر محور آن تنظیم شده است.
از همین رو خداوند همه انبیا را مامور کرده است تا حادثه عاشورا و حرکت امام حسین(ع) را مطرح نمایند. خداوند جریان حضرت امام حسین را از طریق جبرئیل برای آدم، نوح و ابراهیم و سایر انبیا(ع) بازگو کرده، و انبیا نیز قلب خود را با یاد امام حسین صفا داده و نشان داده اند که یاد امام حسین در متن همه مکاتب است. لذا عاشورا چشمه جوشان حیاتی است که همه از آن بهره گرفته اند. حتی وجود مبارک پیامبر خاتم(ص) نیز از همان روز ولادت حضرت سیدالشهدا(ع)، برنامه آن حضرت را بسیار واضح و روشن مطرح کرده اند. حضرت رسول(ص) روز ولادت حضرت اباعبدالله(ع)، گریه کردند و در پاسخ به سوال از علت این گریه موضوع قتل امام حسین را در همان روز اول ولادت بیان فرمودند.
امیرالمومنین(ع) نیز در ایام جنگ صفین، روزی در عالم رویا جریان کربلا را دیدند. وقتی بیدار شدند گریه کردند. اصحاب عرض کردند: آقا چرا گریه می کنید؟ فرمودند: در عالم رویا حسینم را دیدم که در دریای خون دست و پا می زد. در همین راستا شعار وجود مبارک امام زمان(عج) هم "یالثارات الحسین" است و اولین ندایی که آن حضرت سر می دهند و در عالم مطرح می کنند، احیای جریان کربلا و مطرح کردن حقیقت قیام حسینی است.
و ما نیز هر صبح جمعه ندبه کنان و﴿این الطالب بدم المقتول بکربلا﴾گویان پی خونخواه و منتقم خون حسین و یارانش می گردیم تا وعده الهی ﴿و لقد کتبنا فی الزبور من بعدالذکر ان الارض یرثها عبادی الصالحون﴾ (انبیا 105)

مه، بارقه اى ست در شبستان حسین
شب، حادثه اى ز درد پنهان حسین
هر صبح، ز دامن افق، خون آلود
خورشید برآید از گریبان حسین….

چند روایت درباره اهمیت حجاب در نظر فاطمه زهرا

                           یاد امام به خیر ....

                                           کعبه ی  دلها بود . خورشید چشم ها.

                                                                         تا گلم را در میان بوستان گم کرده ام

                                                                          اختر تابنده ای در آسمان گم کرده ام*

                                                             چشمه ها ای چشمه ها رخساره ها گلگون کنید

                                                                   چشم سار اشک را در این میان گم کرده ام*

                                                                    مهر او در گوشه ی قلبم فروغ عشق بود

                                                                 چهره ی خورشیدی اش را ناگهان گم کردام*

                                                                    او صفا بخش وجودم بود یا رب رحمتی

                                                                      مظهر مهر و وفا را بی گمان گم کردام*

                                                                   گوهر صدق و صداقت دوش با من بود لیک

                                                                        در دریای ولارا بی گمان گم کرده ام*

                                                                      کاروان سالار یاران بود در وادی عشق

                                                                مشعل بزم هدا را بین چه سان گم   کرده ام *

                                                                    جان جان رادرکران پیکران گم کرده ام

                                                                      لاله ها ای لاله ها دلبند من پیش  شماست 

                                                                 من که اورا در بهشت جاودان گم کرده ام

                                                                       میروم انجا که باشد مرد جاویدخمین

                                                                      من  وجود خویش را در آن مکان گم کرده ام

                                                                           جلوی  روح خدارا  در جهان گم کرده ام 

                                                          یادش بخیر...

 دستان حیدری اش دل ها را می گشود و از کینه پاک سازی می کرد و آفتاب وجودش بر همه

 می تابید  بی ریا پدر بود برای همه ی فرزندان واقعی ایرانو پیر مرادشان و همه گان وی

 را مرید. هر وقت افتاب جمالش در حسینیه ی جماران طلو ع می کرد و دستان مهربانش

 را برایمان تکان می دادخورشید دیگر روی تابیدن نداشت وپشت ابر ها پنهان می شد.

و نگاهش،چنان نافذ بود که هیچ کس یارای نگاه به سیمای آفتابی اش نبود.